| تبليغات | X |
ای کاش در آن زمان که میرفتی از غربت انتظار می پرسیدی
|
خبرت هست كه بي روي تو آرامم نيست طاقت باز فراق اين همه ايامم نيست ! اي مهربان ! در سرزمين گم شده اي كه هراس تمامي آن را گرفته و آرزوهاي بزرگ ما را به نيرنگ و فريبش در آويخته سرگردانيم . ما را به اين سراي راه دادي . آمديم تا مهر تو در دل پروريم ولي تنگنه ها و دره هاي فراواني در راه است . به سوي تو چشم داريم و از دام نخوت دنيا به دامن نيكي تو چنگ گدائي ميزنيم . خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم به ره دوست نشينيمو مرادي طلبيم زاد راه حرم وصل نداريم مگر به گدائي ز در ميكده زادي طلبيم اي مهربان ! ما را به گوشه ي پارسايي خود راهنمايي كن تا به نكوئي سحر خو كنيم . ما را به كوچه باغ نيمه شبهايت رهنمون شو تا زير درختان ستايش و سپاست امان نامه ي هستي مان را از تو بگيريم و به اوج هاي بلند شناخت تو بنگريم .
|
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مهر 1384ساعت 0:4 توسط شیوا
|
|
||
| درباره | ||
|
کي شود در ندبه هاي جمعه پيدايت کنم گوشه اي تنها نشينم تا تماشايت کنم مي نويسم روي هر گل نام زيباي تو را تا که شايد اين شب جمعه ملاقاتت کنم هر سحربايادتودرگريه ام ميخوانمت تا به کي از سوز دل ناله ز هجرانت دهم چشمهاي خسته ام بارد ز هجرانت عزيز انقدر بارم ز ديده تا که پيدايت کنم هردم ازنوميدي شمارم عقده هاي خويشرا تا به کي از پشت در اهسته نجوايت کنم بي قرارم مهديا از بهر ديدار رخت تا به کي از مادرت زهرا تمنايت کنم؟؟؟ |
||
|
صفحه نخست
|
||
| لوگوی غربت | ||
|
| ||
| روز مره | ||
|
| ||
| نوشته هاي پيشين | ||
|
مهر 1385
|
||
| لوگوي دوستان | ||
|
| ||
| آمار وبلاگ | ||
|
تعداد بازديد ها :
|
||
| طراح قالب | ||
|
|
||
